vrijdag 19 februari 2010

Wat is een betere manier om een lifetime achievement award te vieren in een 8 pond kostende ééndelige Primark pyama... kom op!

HEEL ERG BEDANKT VOOR JULLIE STEUN DE AFGELOPEN 20 JAAR...

Heel heel veel liefs

Bobby buildings x

donderdag 11 februari 2010

Mooi wat je met mijn deuntje hebt gedaan Patricia... Het had op het album moeten staan...
Ik heb zoveel deuntjes over van Reality.k.t.v.s....

Mijn plan is om ze samen uit te brengen op een dag. Is dat een goed idee?

donderdag 11 februari 2010

Twee dingen die niet samen moeten gaan...

En twee dingen die dat wel doen - Ik en Sid

maandag 25 januari 2010

Ik zit in bed met een jetlag en kan niet slapen.. het is 4 uur in de ochtend en ben net terug in LA na een driedaagse trip naar Cannes.....

Ik heb net het forum gelezen..

Ik wist niet dat jullie zoveel hadden gestemd voor de awards...

DANK JULLIE WEL....!!

Het was een grote verrassing, zeker met het gezelschap waarin ik verkeerde...Bublé, Mika, etc........

Nogmaals bedankt voor het nemen van de moeite......

veel zoenen xxxx

vrijdag 15 januari 2010

Er wordt gepraat over de komst van mijn grijze haren...

Dus ik heb de hulp van mijn honden ingeroepen om te bepalen welke haarkleur het beste bij me past...

Dit is Wally die me helpt om te laten zien hoe ik er totaal gepeperd uitzie

En Maggie voor het geval ik meer voor kastanjebruin ga

En Poops voor de volledige Neil Taylor look

zaterdag 28 november 2009

Hey allemaal,

We zijn niet verloofd.

Rob x

dinsdag 17 november 2009

Wat een geweldige week... Ik heb me sinds lange tijd niet zo vermaakt als tijdens het Children in need optreden... Hetzelfde geldt voor Loose Women. Zo'n geweldige sfeer achter de schermen...

En de race naar een nummer 1 album in het Verenigd Koninkrijk? Ik heb het niet gered, maar het was nipt met 1500...Hoe dichtbij is dat?

Ik heb Marvin gebeld om te praten met de jongens van JLS en heb hen gefeliciteerd. Ze waren erg trots en ik gunde het hen... Ik was voor een half uur ontdaan, omdat ik weet hoe hard iedereen gewerkt en me gesteund heeft...van het EMI management tot alle fans die mijn album kochten...

Toen zag ik het grotere geheel en realiseerde ik me wat een geweldige week ik achter de rug heb... Het album doet het verbazingwekkend goed over de hele wereld en ik ben heel dankbaar en ontroerd door alle steun.

Dank jullie wel, dank jullie wel, dank jullie wel......

en dank jullie wel x

PS. Ik krijg het gevoel dat jullie het album echt goed beluisteren en dat is het mooiste gedeelte van mijn werk..... ;)

donderdag 12 november 2009

Oh mijn God, het is een nek aan nek race naar de nummer één positie in de UK hitlijst.

Ik ben zo opgewonden en nerveus!

Succes JLS...x

donderdag 22 oktober 2009

Wat een prachtig publiek gisteravond..

Ik weet dat het beluisteren van nieuw materiaal een beetje saai kan zijn..Maar iedereen was vriendelijk en ontving het met liefde en interesse
dus heel erg bedankt...

Ik was me er niet van bewust tot gisteravond (na het optreden), dat het X Factor optreden me zo'n afgrijselijke klap heeft gegeven.....
Ach ja, je wint wat......

Ook was ik me er niet van bewust dat het Roundhouse optreden werd weergegeven in de bioscopen..Ik heb wel enigszins gehoord dat het ter sprake is gekomen, maar ik geloof dat ik maar selectief geluisterd heb op dat moment.....

Ik hoop dat jullie je daar ook vermaakt hebben
x

maandag 19 oktober 2009

Wow, wat een resultaat...Mijn best verkopende single in het Verenigd Koninkrijk sinds Rock DJ!!!!!!!....

In deze tijden is dat echt geweldig...ik ben van mijn stuk...

Overal nummer één en twee !!!!!!!!!!!!!!!.....

Een miljoen maal dank aan jullie allemaal....xxxxxxx

Ik zie jullie tijdens de Proms

maandag 12 oktober 2009

Wat een geschreeuw! Geweldig...

Ik was niet zo nerveus als ik dacht dat ik zou zijn...Totdat die schuifdeur niet open wilde....

De repetities verliepen goed...Hoewel Bodies niet het makkelijkste nummer is om mee op te treden en om de swing terug te krijgen voelde toch een beetje vreemd. Ik voelde me als "Ja, ik kan het"......

In ieder geval, terug in de kleedkamer was niet het vreselijke ongerustheidfeest dat ik dacht dat het ging zijn..Ik hing rond met de deelnemers, liet mijn haar doen, zei Simon gedag, heb wat sushi gegeten en wachtte...

"Oké Rob, het is tijd om te gaan". Zender zit goed en doet het, benen voelen stevig, hoofd zit op de goede plaats...ik ben er klaar voor...

Voor wat extra vertrouwen begin ik de titelsong van Rocky in mijn hoofd te neuriën...het werkt...zo ontspannen, zo opgewekt, kippenvel...

Dus ik sta achter het ontzettend grote scherm, wachtende om op te komen...Dermot doet een mooie introductie "Blah,blah,blah..geweldig materiaal...Dames en heren Robbie Williams!''

Tijdens de repetities begint op dit punt de muziek....De deuren gaan open.....MAAR LIVE.....De muziek start...De deuren gaan niet open..
Dus we zijn een paar seconden verder en de deuren zijn dicht en blijven dicht......

Ik weet niet of je ooit (meer dan) 10 miljoen mensen op je hebt laten zitten wachten die een oordeel over je vellen tijdens je eerste optreden sinds 3 jaar....Maar laat me je vertellen, als de deuren tussen jou en hen niet open gaan is dat genoeg om je uit het veld te doen slaan..Ik weet niet of je het hebt gezien, maar ik moest de deur eigenhandig open maken...Dat hoorde niet bij de show... Dat was pure brute kracht en nu beginnen de zware zenuwen iets te verplaatsen wat ik normaal gesproken nooit zou kunnen verplaatsen........

Dus dat was een slechte start..Ik had alles uitgedacht...maar het verliep niet volgens plan...

In ieder geval was ik zo van mijn stuk gebracht dat ik tegen mezelf begon te prevelen...."OH GOD, wat gaf God me? shit Gaf god me zonneschijn of een amateur lijn? OH heer oh heer" Toen opende mijn mond zich en bij de gratie van de grote man zelf kwamen de goede woorden mijn mond uit......Oh gelukkig! Het lukt!....

Na een bizarre start begon ik er na 3 minuut 30 in te komen.....

Het publiek was geweldig en de liefde in de zaal was tastbaar......Het voelde allemaal zo fantastisch....Een last viel na 3 jaar van mijn schouders.

Ik ben nu zo blij...zo bevoorrecht...Ik denk dat de jongen terug is.

X

maandag 22 september 2009

21525
rack 9
Kom op!

vrijdag 18 september 2009

Hey mensen,

Jullie doen het goed hier...heel erg bedankt...jullie zijn geweldig.

http://www.justgiving.com

Deze week is zo goed verlopen...beter dan ik me ooit had kunnen wensen...Duitsland was geweldig en Parijs was een traktatie.

De single schiet omhoog in de airplay lijsten en ik ben er eerlijk gezegd een beetje door overdonderd...

Veel liefs
Rob

P.s. Hier ben ik momenteel aan verslaafd...

www.miniclip.com/games/8-ball-quick-fire-pool

Ik heb rack 8 gehaald met een score van 1700 punten. Veel succes

donderdag 3 september 2009

Zoveel goed nieuws over wat er met de eerste single gebeurd op het moment...

Ik ben erg blij...de interviews verliepen erg goed...Ik ben wat rustiger dan in het verleden...Misschien komt het omdat ik ouder wordt...

Ik heb gisteren ongeveer 10 interviews gedaan, welke je binnenkort op de radio kunt horen. En de reacties die ik krijg over Bodies zijn erg bemoedigend...

Het lijken ook allemaal oprechte reacties...

Ik had niet verwacht met zoveel enthousiasme verwelkomd te worden...

Wat een mooie dag...

toodle folksx

woensdag 2 september 2009

Ik had vannacht echt een goede nachtrust...3de dag terug in Engeland en de jetlag heeft me in zijn greep. Maar, ik lijk het als een man te nemen...Ik heb vanmiddag mijn eerste ronde interviews...dus je kunt me binnenkort met mijn grote mond in een blad verwachten...Ik kan er niks aan doen...Mezelf goed uitdrukken is een probleem...

Trouwens...Als Engels je moedertaal niet is, probeer dan 'Proactive Buggers' niet te vertalen...daar raak je van in de war...neem maar gewoon aan dat het een goed woord is.

toodle pip x

zondag 30 augustus 2009

Heel erg bedankt voor de MTV award! Kijk toch naar jullie, jullie zijn actieve stemmers!

Ik zal jullie allemaal individueel bedanken op het podium...

Serieus, bedankt x

zondag 16 augustus 2009

Big Brother update...

(Hallo Hayley achter de schermen leuke foto van mij Boyzone en de Spice Girls...kusjes ik zie je snel...heb ik nu je omslag verpest?)

Dus, het was leuk om naar te kijken deze week...Rodrigo won het hele ding met de koningin en de thee..
Hij nam het zo goed op, ik dacht dat hij er emotioneel aan onderdoor zou gaan toen hij ontdekte dat het niet de echte koningin was...hij is onze favoriet

Half gek? Je hebt verloren vriend...Ik was ook voor jou...maar ik denk dat het daarin echt moeilijk is en ik wed en denk dat je er knettergek van wordt
Bea? Oh mijn god...
Marcus?...Je bent geweldig geweest...zowel kapitein cool als een eikel
Lisa...een slechte rap
Sophie...een lieve meid
Charlie...goede waardering
Siavash...wat een diva in het begin, maar nu mag ik je wel aardig te vinden...hij heeft me zelfs op een idee gebracht voor mijn tweede videoclip.. proost
Dave...grote maffe dave.ah.ik hou van hem...stel je hem voor als een 7-jarige...je wilt hem gewoon een grote knuffel geven en hem vertellen dat alles goed is...

Ik denk dat dat het is..nu naar de dokter om de bevestiging te krijgen of ik de Mexicaanse griep heb of niet x

donderdag 6 augustus 2009

Vanaf nu wil ik dat Dave wint...Ik hou van hem...Freddie heeft zich een beetje mee laten slepen met de macht

Stem alsjeblieft op Dave om hem te laten blijven...

donderdag 6 augustus 2009

We zijn er klaar voor om morgen de eerst videoclip op te nemen hier in LA...
De foto (links) is gemaakt tijdens het passen van kleding (gisteren)...

Let op 'The Poops' onder mijn linker arm. Ik wil haar meenemen op de set en haar misschien mee laten doen in de videoclip. Maar we filmen in de woestijn en ik kan je garanderen dat het daar bloedheet is. Het is misschien beter om haar thuis te laten. Jammer, ze zou een goed gezelschap zijn...Ze ziet er toch engelachtig uit?

De eerste single? Ik had nooit gedacht dat het een single zou worden...Maar Trevor (Horn) sprenkelde er wat fee stof overheen en het begon te schreeuwen 'mij, mij, mij...kies mij......! Dus, dat deden we.

Ps. Ik ben vanwege de videoclip ongeschoren (dat is nodig)....Ik laat mijn baard niet meer groeien...maar misschien als al het promotiewerk af is...komen de baard en donuts weer terug...Ik moest gisterenavond tegen een peach cobbler (soort van appeltaart maar dan met perziken) vechten.

(Oh..P.s.s) Het verhaal dat ik de concerten van Micheal Jackson (R.I.P.) ga opvullen is een verzinsel.

vrijdag 31 juli 2009

Ik zit hier in mijn prachtige huis in de Hollywood heuvels. Ik ben omgeven met een flink aantal honden. Ik ben er gek op…Het is prachtig buiten, terug in de jaren 80. Ik heb wat griepverschijnselen…en natuurlijk denk ik aan de Mexicaanse griep, maar ik denk eerder dat het te maken heeft met de 8 honden in het zwembad...(Al mijn vrienden nemen hun hond mee om te spelen met onze honden…het is één groot hondenfeest). De rotzooi die ze achterlaten heeft volgens mij te maken met de vermoeidheid…Dat en de zware wisselstroom die rondt het huis raast op het moment.

De fotoshoot van afgelopen week verliep heel goed…Ofwel Julian Broad (fotograaf) is een genie of ik zie er momenteel erg goed uit…Ik denk dat het met allebei een beetje te maken heeft.
Ik ben nu al bijna twee maanden een ‘food ninja’. Food Ninjari bestaat uit het absoluut niets eten van wat je lekker vindt. Geen cake, geen chips, geen chocola…Verbazingwekkend gemakkelijker dan ik gedacht had…Zeker nu ik weet dat er een album aan zit te komen en ik er niet uit wil zien als een Michelin mannetje…

Ik ben weer verslaafd geraakt aan ‘Football Manager’ (computerspel). ‘Ze’ hadden Ayda al gewaarschuwd voor wat er zou gaan komen, maar ik denk dat ze niet echt voorbereidt was op wat er echt zou gaan gebeuren…Ik was er dag en nacht mee bezig en besloot de cd toen in stukken te breken, omdat het te erg werd…Maar twee dagen later bestelde ik weer een nieuwe op Amazon… Morgen zit hij als het goed is bij de post…Ayda zal wel opgewonden raken ;)

En toen overleed Michael Jackson…het is zo verdrietig…Ik kon geen tekst bedenken welke in een nieuw nummer zou passen…Toen hij overleed schreef ik het met hem in gedachten…Wanneer ik ik zeg, bedoel ik mezelf en Don Black. Hij is de aardigste legende die ik ooit ontmoet heb…Ik kan niet wachten om weer met hem samen te werken…Ik had een tijdje een moeilijke periode met het schrijven van teksten. Er kwam niks naar boven. Don Black kwam me een handje helpen en wie anders dan de Pele van de songteksten kan dat. Ik ben echt vereerd…dank je Don x)
Gisteren heb ik op Itunes wat fragmenten van Michaels liedjes geluisterd…Mijn God (understatement van het decennium) Hij was goed…Ze klinken anders nu hij er niet meer is.

De nieuwe website?…Ik vind hem mooi…en hoop dat jullie dat ook vinden…Ik kom langs en bekijk af en toe wat jullie te zeggen hebben. Als ik het gevoel heb iets te moeten schrijven zal ik dat in een blog doen. Geniet ervan.

Ps. Mijn album is te gek. Oude Robbie, nieuwe Robbie en een Robbie die niemand ooit nog ontmoet heeft…Ik hoop echt dat het zo goed is als ik denk dat het is…We zullen zien…Ik weet zeker dat jullie het me wel zullen laten weten ;)

vrijdag 15 mei 2009

Ik luister naar het nieuwe Pet Shop Boys album ‘Yes’.
‘All over the world’ en ‘Beautiful people’ zijn mijn favorieten op het moment.

Adam Lambert is mijn persoonlijk beste popster op dit moment. Als je American Idol niet hebt gezien moet je hem eens opzoeken. Hij is het echte werk en als er een Olympische Spelen voor zingen gehouden zou worden en Amerika stuurde Michael Bublé en Adam Lambert zou ik het niet eens proberen voor het Engelse team…

Ik heb met Trevor gewerkt in het Capitol records hier in LA…
Nogmaals, het is geweldig wat hij doet…

Ik heb samen met een groepje vrienden negen mijl gelopen vanaf mijn oude huis naar Hollywood en verder naar het Capitol…
Het was een blaren wandeling…Maar het voelde goed bij aankomst in de studio.

We zijn teruggekomen om de honden te zien…vanwege de belachelijke quarantaine regels…
De kleintjes en de groten moeten injecties krijgen en 6 maanden blijven voor ze fit genoeg bevonden worden om met ons mee naar Engeland te mogen… Het is een belachelijke wet, maar eentje waar je nu eenmaal niks aan kunt veranderen…Ik kan niet wachten om ze thuis te zien..ze gaan schijten! (letterlijk, want Maggie heeft moeite om het op te houden)…
Nog maar anderhalve maand en ze mogen met ons mee. Ik mis ze maar ze zitten goed bij hun oma Gwen…

Gisteren was ik bij Lee Lodge (tour directeur en man van de hardst werkend vrouw in de popmuziek, Josie Cliff).
Het gesprek ging over Stephen Duffy en zijn nieuwe baard. Ik zei ‘Oh, ziet het er goed uit?’ Lee zei ‘Ja, het ziet eruit als Paul McCartney’s baard nadat hij de Beatles verliet’
Ik zei ‘Oh een beetje zoals mijn baard vorige jaar?’ Lee antwoordde ‘Nee, de jouwe liet je eruit zien alsof je mensen eet’.

Kom op dames en heren, ziet deze man eruit als een kannibaal? Oh, vooruit dan een stukje van mijn borst…

maandag 27 april 2009

Let op, ik ga een naam bekend maken...

Een hele tijd geleden kwam Coldplay bij me thuis om voetbal te spelen...
We hadden een goede middag en mijn team maakte ze in, al was het wel een beetje oneerlijk, want sinds ik hier in LA woon heb ik een team van semi-professionals gecoached en speelde in één van de beste ploegen, dus er is geen echte tevredenheid te winnen, denk ik...

Het zijn echte strijders en ze gaven nooit op...
Vooral Will Champion is iemand waar ik graag mee speelde.
Sterk als een stier en een oog voor het doel.

Maar goed, de middag verliep leuk, tot Gwyneth verscheen...

Ik ben aardig bang voor haar. Ze is een hele aanwezigheid en ik kon me een interview herinneren waarin ze zich negatief over me uitliet. Ik probeerde echt mijn best te doen me goed te gedragen...

Zoals ik al zei verliep alles goed, al had ik het gevoel tegen het plaatselijke McDonalds team te spelen, maar we konden het goed vinden op het veld.

Ik had wat hapjes klaargezet in het voetbalhuis en probeerde een goede gastheer te zijn. Normaal gesproken word ik een beetje angstig om de gastheer te zijn voor een grote groep mensen. Ik ben meer een één-op-één persoon.

Zoals gezegd kwam Gwyneth langs met baby 'Apple' en ik wilde een goede indruk op haar maken, want ze vindt me een sukkel.

Ik stond op mijn favoriete plek naast het buffet en Gwyneth begint mijn kant op te lopen met 'Apple' op haar arm.

Ik ben nu bang, ze loopt langs me, in mijn hoofd raast het 'Shit, er is geen weg terug. Ik moet wat zeggen, maar wat? Ze is een actrice, zal ik daar iets over vragen? Wat is een goede acteervraag? Ik weet het niet. Wat zou een goed discussiepunt zijn? Oké, praat over kinderen. Moeders praten altijd over kinderen. Maar wat? Oh, ik weet het!'

'Hey, zou...uhmmm..Meloen, lust je een stukje appel?'

'Wacht, ze lacht niet. Als blikken konden doden...Wat heb ik verkeerd gedaan? Alles wat ik deed is 'Apple' een stuk meloen aanbieden...'

'Oh nee, ik bood 'Meloen' een stuk appel aan!, fuck, fuck, fuck, fruit...'

En zo eindigde de middag met Gwynneth en Apple in mijn huis, zonder dat ik haar mening over mij ooit nog kan veranderen.

Ik wilde alleen maar Appels binnenste voeden... Nou ja!

zaterdag 18 april 2009

Hey,

Je zult misschien wel gehoord hebben dat ik in de studio ben met genie Trevor Horn.

Google hem en je weet wie hij is...hij is absoluut geweldig. De productie is op dit moment nog in een beginstadium. Ik heb er een goed gevoel over en ben nog nooit zo positief over een album geweest. Alles past zo snel perfect in elkaar.

Het klinkt 'groots'...erg...ik ben er van overtuigd...om precies te zijn...we zijn F(C.ing buzzing....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Is het een comeback album? Nee, het is gewoon het volgende album na het laatste. Het lijkt er alleen op dat ik het script moet volgen wat anderen voor mij schrijven tijdens mijn afwezigheid.

Je wordt verliefd en wil elke minuut bij haar zijn. Ik heb altijd gezegd alleen uit te gaan om de ware te vinden en ik heb haar gevonden. En daar ben ik geweest.

Ik zit inmiddels 20 jaar in het vak en was zo gelukkig op de vroege leeftijd van 16 jaar te mogen starten met Take That.

De meeste mensen beginnen niet op zo'n jonge leeftijd...dus als je het in hondenjaren bekijkt ben ik de veertig al gepasseerd...Ik vond een rustperiode inlassen een natuurlijke stap.

Ben ik een kluizenaar? Nou...

Als je een manier vindt om niet in de roddelbladen terecht te komen...denken ze dat je dood bent en dat is precies wat ze op een dag aan een vriend van me vroegen. Je kunt je voorstellen dat ik dat echt heel maf vond.

Het is eigenlijk heel simpel...Ik heb de ware gevonden en ben niet meer te zien in Hollywood. Waarom zou ik daarheen gaan als ik de persoon die ik zocht gevonden heb?

De truc is om uit te gaan aan de andere kant van de grote Hollywood heuvel en niet aan de kant waar de Hollywood sterren uitgaan. Daar zie je geen paparazzi.

Ik dacht dat het bergafwaarts zou gaan nadat het laatste album uit was gekomen...dus ik besloot me een tijdje terug te trekken uit de spotlichten...en god weet dat ik de aanleg heb om dik te worden dus ik geef niemand de schuld die hetzelfde voelt.

Zoals een oude manager wel eens zei "jullie jongens moeten er tussenuit om vacuüm gezogen te worden". Ik ben vacuüm gezogen en dat viel samen met het vinden van een heel speciaal iemand.

De periode buiten de spotlights gaf me de tijd om te schrijven en dat is wat ik met plezier heb gedaan. We hebben 50 nummers geschreven en zo'n 20 à 30 ideeën. Het is erg moeilijk dat aantal terug te brengen naar 12 à 14 nummers. Een leuk probleem overigens. Alles klinkt als een single.

Ik heb me ook met andere dingen bezig gehouden. Zoals jullie weten ben ik geïnteresseerd in de paranormale wereld. Ik heb eraan gedacht een televisieshow te gaan maken met een paranormaal thema. Zoiets als de Arthur Clark shows waar ik als kind dol op was. Daar ging dat hele 'Ufo gedoe' over.

Ik ben er ook achter gekomen dat je geen baard mag laten groeien. Ook al is dat wat er groeit als je je niet meer scheert en nieuwsgierig bent naar hoe je eruit ziet met een baard. Ik herinner me een bebaarde Paul McCartney, vlak na de Beatles. Hij zag er erg 'cool' uit en ik vond het leuk, niks meer en niks minder. Ik was gek op mijn baard en had hem graag nog wat langer laten staan.

Robx

woensdag 1 april 2009

Hey mensen...

Ik dacht maar eens uit mijn eigen mond te laten horen wat er precies gebeurd is deze week...

Ik was op de première van We will rock you in Manchester......

Na de voorstelling...was er een klein feestje voor de cast en vrienden. Toen ik de trap op liep vroeg een 'dame' om een foto van me...Ze vertelde me te hebben gespeeld voor Stoke City ladies...

Dus ik zei 'natuurlijk'...

Het blijkt dat de 'dame' een journalist is van een Engels blad...

Ze haalde een hoop informatie uit het 10-letterige woord 'natuurlijk'...

Er was geen interview waarin ik heb gezegd terug te keren bij Take That...
Er was helemaal geen interview...
Het artikel is en was totaal verzonnen...

De jongens zijn met hun project bezig en ik met het mijne...

Nog een notitie...Ayda is erg gelukkig in Engeland...
En ze heeft nooit iets anders beweerd...
We zouden nog gelukkig zijn in een vat op een paal in Bagdad...

Vergeet niet dat er een kredietcrisis is en ik begrijp dat de roddelbladen hun werk moeten doen...

Dus ik ben niet boos...Waarom zou ik? We hebben de bladen mooi opgeleukt ')

woensdag 10 december 2008

Take That...

Ik dacht maar eens wat zaken recht te zetten over mezelf en de jongens...

We zijn aardig wat keren samen gekomen deze zomer...het was geweldig...

We zijn een stuk volwassener geworden sinds we uit elkaar gingen. En ik ben erg blij om te kunnen zeggen...de verschillen die er tussen ons waren zijn weggesmolten...

We hebben veel serieuze gesprekken gevoerd, over allerlei problemen die we met elkaar hadden...maar waar het op neerkomt...slachtoffers van de omstandigheden...niemand had gelijk, niemand had het bij het verkeerde eind...het gebeurde zoals het is gebeurd.

We hebben vooral gelachen...net als vroeger...in feite zijn we niet echt gestopt...

Buikpijn van het lachen...ik heb die buikpijnen en de jongens gemist.

Er viel een zware last van mijn schouders toen ze vertrokken waren...

We hebben voor elkaar gekregen wat heel wat bands die uit elkaar zijn gegaan niet proberen...

Ik heb het gevierd door het Take That symbool op mijn rechter arm te laten tatoeëren...
Ik ben er trots op de jongens te kennen en samen met hen in de band te hebben gezeten...

Hetgeen me het meest trof is het feit dat ze zoveel lol met elkaar hebben...
En ik herinner me het gevoel van verbondenheid...in goede en slechte tijden

Het geeft meer voldoening als je een bende bent...sinds ik Take That verliet wilde ik lid van een band zijn...

Ik moet zeggen dat de verhalen die de ronde gaan over Take That versus Robbie een beetje saai zijn...maar de waarheid is verre van sappig om te lezen...

Dit is mijn waarheid...Ik ben in de wolken...

Ik was eerst ongerust...Ik volgde hun terugkeer maar op elke foto van de jongens vond ik ze er niet gelukkig uitzien

En ik weet wat het circus met je kan doen...Dus ik was meer bezorgd dat alles...

En toen leken ze weer op dreef te komen...Ik heb ze ontmoet en ik kan je zeggen dat het goed met ze gaat...

En ik wil niet dat het verwaand klinkt wat ik zeg, maar ik ben echt trots...

Ik vind het nieuwe album ook fantastisch...Ik kan niet stoppen met luisteren..

Mijn favorieten zijn 'The Circus' en 'Julie' , maar Jason's 'How did it come to this?' vind ik nog beter. Ik wou dat ik het geschreven had...de tekst is geweldig...

Ik zou het fantastisch vinden weer deel uit te maken van de band, maar ik heb zelf nog wat werk af te maken...

Ik zou graag denken dat we de enige band in de geschiedenis van de muziek zijn die weer bij elkaar komen vanwege artistieke verschillen...